Shloka 33
अध्याय ४ — दुर्योधनस्य असंधि-निश्चयः
Duryodhana’s Refusal of Reconciliation
जयद्रथो हतो राजन् कि नु शेषमुपास्महे | को हीह स पुमानस्ति यो विजेष्यति पाण्डवम्,“राजन! तुम्हारे सम्बन्धी, भाई, सहायक और मामा सब-के-सब देख रहे थे तो भी अर्जुनने उन सबको अपने पराक्रमद्वारा परास्त करके सब लोगोंके मस्तकपर पैर रखकर जयद्रथको मार डाला। अब और कौन बचा है जिसका हम भरोसा करें? यहाँ कौन ऐसा पुरुष है जो पाण्डुपुत्र अर्जुनपर विजय पायेगा?
jayadratho hato rājan ki nu śeṣam upāsmāhe | ko hīha sa pumān asti yo vijeṣyati pāṇḍavam ||
Sañjaya thưa: “Tâu Đại vương, Jayadratha đã bị giết. Vậy thì nay ta còn biết nương tựa vào ai—còn lại điều gì để bấu víu? Ở đây rốt cuộc có người đàn ông nào có thể khuất phục Pāṇḍava (Arjuna) chăng?”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the collapse of confidence built on external supports—alliances, numbers, and reputation—when confronted by extraordinary prowess aligned with a larger moral and narrative momentum. It underscores how, in war, morale and perceived inevitability can shift decisively after a pivotal death.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Jayadratha has been killed. He voices the Kaurava camp’s shock and discouragement, asking whom they can now depend on and whether anyone remains capable of defeating the Pāṇḍava hero—here, Arjuna.