Shloka 57
Kapālamocana-tīrtha (Auśanasa) and Balarāma’s Sarasvatī Pilgrimage
आश्रमे चेह वत्स्यामि त्वया सार्थमहं सदा । सप्तसारस्वते चास्मिन् यो मामर्चिष्यते नर:,यह सुनकर महादेवजीका मन प्रसन्न हो गया। वे उन महर्षिसे पुनः बोले--“विप्रवर! मेरे प्रसादसे तुम्हारी तपस्या सहख्रगुनी बढ़ जाय। मैं इस आश्रममें सदा तुम्हारे साथ निवास करूँगा। जो इस सप्तसारस्वततीर्थमें मेरी पूजा करेगा, उसके लिये इहलोक या परलोकमें कुछ भी दुर्लभ न होगा। वे सारस्वत लोकमें जायँगे--इसमें संशय नहीं है”
āśrame ceha vatsyāmi tvayā sārtham ahaṃ sadā | saptasārasvate cāsmin yo mām arcayiṣyate naraḥ |
Vaiśampāyana nói: “Ngay tại đạo tràng này, ta sẽ luôn ở cùng ngươi. Và tại vùng thánh địa của Bảy Sarasvatī này, người nào thờ phụng ta sẽ chẳng thấy điều gì là không thể đạt—dù ở đời này hay đời sau.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that sincere worship (arcana) at a sacred place, supported by disciplined life in an āśrama, draws divine grace that removes scarcity and grants spiritual assurance across both this life and the next.
In Vaiśampāyana’s narration, a deity promises to remain present in the hermitage with the sage and declares that anyone who worships him at the Saptasārasvata tīrtha will gain exceptional benefit and attain an exalted destination.