Bhīma–Duryodhana Gadāyuddha Saṃkalpa
Resolve for the Mace Duel
तस्य शोणितदिग्धस्य सलिलेन समुक्षितम् शरीरं सम तदा भाति ख्रवन्निव मही धर:,उस समय खूनसे लथपथ हुए दुर्योधनका शरीर पानीसे भीगकर जलका स्रोत बहानेवाले पर्वतके समान प्रतीत होता था
tasya śoṇita-digdhasya salilena samukṣitam śarīraṃ saṃ tadā bhāti sravann iva mahīdharaḥ
Sanjaya thưa: Khi ấy, thân thể Duryodhana—bê bết máu rồi lại ướt đẫm nước—trông như một ngọn núi từ đó các dòng suối đang tuôn chảy.
संजय उवाच
The verse highlights the moral gravity of war: worldly power and pride culminate in bodily suffering. By likening the blood-and-water-soaked body to a stream-bearing mountain, the narrative suggests that the consequences of adharma manifest visibly and inevitably, dwarfing personal grandeur.
Sañjaya reports Duryodhana’s condition after being grievously wounded: his blood-smeared body, wetted with water, looks like a mountain with flowing streams—an evocative battlefield image emphasizing his fallen state.