Shloka 46
Dvaipāyana-hrade Duryodhanasya Māyā — Yudhiṣṭhirasya Dharmoktiḥ (Śalya-parva, Adhyāya 30)
स्थान नारोचयंस्तत्र ततस्ते हृदम भ्ययु: । सायंकालमें विजयी पाण्डवोंकी गर्जना सुनकर और अपने सारे शिविरके लोगोंको भागा हुआ देखकर राजा दुर्योधनको चाहनेवाले उन तीनों महारथियोंको वहाँ ठहरना अच्छा न लगा; इसलिये वे उसी सरोवरके तटपर गये,तत:ः किलकिलाशब्द: प्रादुरासीद् विशाम्पते । पाण्डवानां प्रह्ृशानां पठचालानां च सर्वश: प्रजानाथ! फिर तो हर्षमें भरे हुए पाण्डव और पांचालोंकी किलकिलाहटका शब्द सब ओर गूँजने लगा
sthānaṃ nārocayaṃs tatra tatas te hṛdam abhyayuḥ | tataḥ kila-kilā-śabdaḥ prādurāsīd viśāmpate | pāṇḍavānāṃ prahṛṣṭānāṃ pāñcālānāṃ ca sarvaśaḥ ||
Sanjaya thưa: “Không muốn ở lại nơi ấy, các chiến binh liền rút đi và tiến đến bờ hồ. Rồi, tâu chúa tể muôn dân, tiếng reo mừng vang dậy khắp nơi—từ phía các Pandava và Panchala, đang hân hoan vì chiến thắng.”
संजय उवाच