Shloka 33
द्वैपायनह्रदे दुर्योधनान्वेषणम् / The Search for Duryodhana at Dvaipāyana Lake
तान् हत्वा निशितैर्बाणै: सामात्यान् सह बन्धुभि: | रथे श्वेतहये तिष्ठन्नर्जुनो बह्नशो भत,अपने पैने बाणोंसे बन्धुओं और मन्त्रियोंसहित उन योद्धाओंका संहार करके श्वेत घोड़ोंवाले रथपर स्थित हुए अर्जुनकी बड़ी शोभा हो रही थी
tān hatvā niśitair bāṇaiḥ sāmātyān saha bāndhubhiḥ | rathe śvetahaye tiṣṭhann arjuno babhraśo bhāt ||
Sañjaya nói: Dùng những mũi tên sắc bén, Arjuna đã giết các chiến binh ấy—cùng với các đại thần và thân tộc của họ; rồi đứng vững trên chiến xa do những con ngựa trắng kéo, Arjuna rực sáng với vẻ huy hoàng lạ lùng.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the paradox of righteous warfare: martial excellence and visible glory arise from decisive action, yet that glory is bound to the heavy ethical reality of killing—even when the slain include one’s own kin and their supporters.
Sañjaya reports that Arjuna, after cutting down the opposing warriors with sharp arrows—along with their ministers and relatives—stands on his white-horsed chariot and appears resplendent on the battlefield.