आससाद रणे यानन््तं सहदेवो5थ सौबलम् । इसके बाद गन्धारदेशके हृष्ट-पुष्ट घोड़ों और घुड़सवारोंसे सुरक्षित तथा विजयके लिये दृढ़संकल्प होकर रणभूमिमें जाते हुए सुबलपुत्र शकुनिपर सहदेवने आक्रमण किया ।। ४६ ई | स्वमंशमवशिष्टं तं संस्मृत्य शकुनिं नूप
āsasāda raṇe yāntaṁ sahadevo ’tha saubalam |
Sañjaya nói: Rồi Sahadeva áp sát Śakuni, con của Subala, khi hắn đang tiến trên chiến địa. Với quyết tâm giành thắng lợi, Sahadeva mở cuộc công kích vào vị tướng Gandhāra xảo quyệt ấy, kẻ đang đi tới dưới sự che chở của những con ngựa thuần chủng lực lưỡng và các kỵ sĩ thiện nghệ—một cuộc chạm trán được thúc đẩy bởi những mối oan khiên còn nhớ và bởi đòi hỏi nghiệt ngã của chiến tranh.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma in its stark form: when injustice and harm have been done, a warrior may be bound to confront the wrongdoer in open battle. Ethical weight falls on resolve, accountability, and facing consequences rather than evasion.
Sañjaya reports that Sahadeva advances and attacks Śakuni (Subala’s son) as Śakuni moves forward on the battlefield with cavalry protection, setting up a direct confrontation between Sahadeva and the architect of many earlier deceptions.