भीमसेनस्य कौरवसुतवधः तथा श्रुतर्वावधः
Slaying of Kaurava princes and the fall of Śrutarvā
अभ्यद्रवत् सुसंक्रुद्धस्तावकान् हन्तुमुद्यतः | तदनन्तर आपके सैनिकोंका वध करनेके लिये उद्यत हो विशाल सेनासे घिरे हुए धृष्टद्युम्नने अत्यन्त क्रोधपूर्वक आक्रमण किया
abhyadravat susaṁkruddhas tāvakān hantum udyataḥ | tadanantaraṁ viśāla-senā-parivṛto dhṛṣṭadyumno 'tyantaṁ krodha-pūrvakam ākrāmat ||
Sañjaya nói: Bừng bừng phẫn nộ, quyết giết quân của ngài, chàng lao thẳng tới. Sau đó, Dhṛṣṭadyumna—bị vây quanh bởi một đại quân—mở cuộc xung kích với cơn giận dữ tột cùng.
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) becomes a driving force in battle, intensifying violence and narrowing moral vision. Even within kṣatriya-duty, wrath can propel action beyond measured restraint, illustrating the ethical tension between duty in war and the corrosive power of rage.
Sañjaya reports that Dhṛṣṭadyumna, surrounded by a large force, rushes forward in great anger, determined to kill the Kaurava warriors. It is a battlefield surge—an aggressive advance aimed at cutting down the opposing side.