इस प्रकार श्रीमहाभारत सौप्तिकपर्वमें अश्वत्थामाकी मन्त्रणाविषयक तीसरा अध्याय पूरा हुआ,अहं त्वामनुयास्यामि कृतवर्मा च सात्वत: । परानभिमुखं यान्तं रथावास्थाय दंशितौ जब तुम शत्रुओंका सामना करनेके लिये आगे बढ़ोगे, उस समय मैं और सात्वतवंशी कृतवर्मा दोनों ही कवच धारण करके रथोंपर आरूढ़ हो तुम्हारे साथ चलेंगे
ahaṃ tvām anuyāsyāmi kṛtavarmā ca sātvatāḥ | parān abhimukhaṃ yāntaṃ rathāv āsthāya daṃśitau ||
Sañjaya nói: “Khi ngươi tiến lên để đối mặt quân thù, ta cũng vậy—và Kṛtavarmā thuộc dòng Sātvata—sẽ theo ngươi. Mặc giáp, lên chiến xa, chúng ta sẽ cùng đi với ngươi khi ngươi tiến ra đối diện đạo quân đối địch.”
संजय उवाच
The verse foregrounds martial loyalty and readiness: companions pledge to follow their leader into danger, fully equipped. Ethically, it highlights the kṣatriya ideal of standing with one’s ally in battle—while also foreshadowing how such loyalty can serve destructive ends in the Sauptika context.
A pledge of support is being voiced: as the leader advances to face the enemy, the speaker declares that he and Kṛtavarmā will mount their chariots, don armour, and accompany him to the confrontation.