Shloka 7
विविशुस्ते सभां तां तु पुनरेव महारथा: । व्यथयन्ति सम चेतांसि सुहृदां भरतर्षभा:,महारथी भरतश्रेष्ठ पाण्डव पुनः उस सभामें प्रविष्ट हुए। उन्हें देखकर सुहृदोंके मनमें बड़ी पीड़ा होने लगी। प्रारब्धके वशीभूत हुए कुन्तीकुमार सम्पूर्ण लोकोंके विनाशके लिये पुनः द्यूतक्रीड़ा आरम्भ करनेके उद्देश्यसे चुपचाप वहाँ जाकर बैठ गये
viviśus te sabhāṃ tāṃ tu punar eva mahārathāḥ | vyathayanti sma cetāṃsi suhṛdāṃ bharatarṣabhāḥ ||
Vaiśaṃpāyana nói: Những đại xa chiến binh ấy lại bước vào hội trường. Thấy họ trở lại, lòng những người thân hữu đau đớn khôn nguôi, hỡi bậc kiệt xuất trong dòng Bharata—một điềm dữ của sự tái khởi chuỗi biến cố sẽ đẩy họ, dưới sức ép của số mệnh và hoàn cảnh, trở về cuộc đỏ đen tàn hại, làm mục nát dharma và phá vỡ niềm tin.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical warning-sign of repeating a known harmful course: returning to the sabhā signals a relapse into adharma-driven politics (especially gambling), and the pain of the well-wishers underscores that wise counsel and moral intuition often recognize impending disaster before it unfolds.
The great warriors enter the royal assembly hall again; their return visibly troubles their friends. In the broader Sabha-parvan sequence, this re-entry foreshadows the renewed push toward the dice-game and its catastrophic consequences for relationships, honor, and the polity.