Shloka 80
Sabhā Parva, Adhyāya 68 — Pāṇḍavānāṃ Vanavāsa-prasthānaḥ; Duḥśāsana-nindā; Pāṇḍava-pratijñāḥ
जिस सभामें निनन््दाके योग्य मनुष्यकी निन्दा की जाती है, वहाँ सभापति निष्पाप हो जाता है, सभासद भी पापसे मुक्त हो जाते हैं और सारा पाप करनेवालेको ही लगता है ।। वितथं तु वदेयुरयें धर्म प्रह्मलाद पृच्छते । इष्टापूर्त च ते घ्नन्ति सप्त सप्त परावरान्,प्रह्नमाद! जो लोग धर्मविषयक प्रश्न पूछनेवालेको झूठा उत्तर देते हैं, वे अपने इष्टापूर्त धर्मका नाश तो करते ही हैं आगे-पीछेकी सात-सात पीढ़ियोंके भी पुण्योंका वे हनन करते हैं
yasyāṁ sabhāyāṁ nindāyogyaṁ manuṣyaṁ nindanti, tatra sabhāpatiḥ niṣpāpo bhavati, sabhāsadāś ca pāpamuktā bhavanti, sarvaṁ pāpaṁ tu kartur eva lagati. vitathaṁ tu vadeyur ye dharmaṁ prahlāda pṛcchate; iṣṭāpūrtaṁ ca te ghnanti sapta sapta parāvarān, prahlāda.
Kāśyapa nói: “Trong một triều hội nơi kẻ đáng bị quở trách được quở trách đúng lẽ, người chủ tọa không mang tội; các hội viên cũng được giải khỏi lỗi, và toàn bộ tội chỉ đổ lên kẻ làm điều sai. Nhưng kẻ nào trả lời dối trá cho người hỏi về dharma—hỡi Prahlāda—thì không những tự hủy công đức do tế lễ và việc thiện công cộng mà còn làm tổn hại công đức tích lũy của bảy đời trước và bảy đời sau.”
कश्यप उवाच
Educational Q&A
Rightful censure of a blameworthy person in a formal assembly does not taint the presiding authority or the council; guilt adheres to the wrongdoer. Conversely, lying when asked about dharma is a grave moral failure that destroys one’s religious and charitable merit and harms the moral capital of one’s lineage.
Kaśyapa instructs Prahlāda on norms of ethical speech and adjudication: how blame should be assigned in an assembly, and how dangerous it is to mislead a sincere inquirer about dharma.