Shloka 37
पुनर्द्यूत-समाह्वानम्
Renewed Summons to the Dice-Game and Exile Wager
नृशंसकर्म स्त्वमनार्यवृत्त मा मा विवस्त्रां कुरु मा विकर्षी: । न मर्षयेयुस्तव राजपुत्रा: सेन्द्राक्ष देवा यदि ते सहाया:,क्रूरकर्मा दुराचारी दुःशासन! तू इस प्रकार मुझे न खींच, न खींच, मुझे वस्त्रहीन मत कर। इन्द्र आदि देवता भी तेरी सहायताके लिये आ जाय, तो भी मेरे पति राजकुमार पाण्डव तेरे इस अत्याचारको सहन नहीं कर सकेंगे
nṛśaṃsakarma tvam anāryavṛtta mā mā vivastrāṃ kuru mā vikarṣīḥ | na marṣayeyus tava rājaputrāḥ sendrākṣa devā yadi te sahāyāḥ ||
Hỡi Duhśāsana, kẻ hành vi tàn bạo, nết hạnh hèn mạt! Đừng—đừng lột y phục ta; đừng kéo lê ta. Dẫu chư thiên, với Indra đứng đầu, có đến trợ giúp ngươi, thì các vương tử Pāṇḍava—những phu quân của ta—cũng không thể chịu đựng nổi sự nhục mạ này của ngươi.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse condemns cruelty and ignoble conduct, asserting that violating a woman’s dignity is a grave adharma. It frames such an act as intolerable to righteous protectors, emphasizing that power or even divine backing cannot ethically justify humiliation and violence.
In the Kuru assembly, Draupadī is being dragged and threatened with disrobing by Duḥśāsana. She protests, calling his act cruel and unworthy, and warns that the Pāṇḍava princes will not endure this outrage—even if the gods led by Indra were to support him.