Shloka 11
सभां तु पितराजस्य वरुणस्य च धीमतः । कथयिष्ये तथेन्द्रस्य कैलासनिलयस्य च,भरतश्रेष्ठ) यदि तुम्हारा मन दिव्य सभाओंका वर्णन सुननेको उत्सुक हो तो मैं तुम्हें पितृराज यम, बुद्धिमान् वरुण, स्वर्गवासी इन्द्र, कैलासनिवासी कुबेर तथा ब्रह्माजीकी दिव्य सभाका वर्णन सुनाऊँगा, जहाँ किसी प्रकारका क्लेश नहीं है एवं जो दिव्य और अदिव्य भोगोंसे सम्पन्न तथा संसारके अनेक रूपोंसे अलंकृत है। वह देवता, पितृगण, साध्यगण, याजक तथा मनको वशमें रखनेवाले शान्त मुनिगणोंसे सेवित है। वहाँ उत्तम दक्षिणाओंसे युक्त वैदिक यज्ञोंका अनुष्ठान होता रहता है
sabhāṃ tu pitarājasya varuṇasya ca dhīmataḥ | kathayiṣye tathendrasya kailāsanilayasya ca ||
Nārada nói: “Ta sẽ thuật cho ngài về các đại sảnh thiên giới—của Yama, vua của các Pitṛ; của Varuṇa bậc trí; cũng như của Indra; và cả của vị chúa ngự trên Kailāsa.”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharmic vision of governance and order by pointing to the exemplary ‘sabhas’ of major deities—courts where authority is grounded in wisdom (dhī) and cosmic regulation, implying that true sovereignty is aligned with higher moral and cosmic law.
Nārada announces that he will narrate the descriptions of the divine assembly-halls—those of Yama, Varuṇa, Indra, and the deity associated with dwelling on Kailāsa (commonly Kubera in this section)—as part of the broader Sabha Parva discussion of royal courts and their splendor.