Shloka 16
शत्रुपक्षं समृध्यन्तं यो मोहात् समुपेक्षते । व्याधिराप्यायित इव तस्य मूलं छिनत्ति सः,जो निरन्तर बढ़ते हुए शत्रुपक्षकी ओरसे मोहवश उदासीन हो जाता है, बढ़े हुए रोगकी भाँति शत्रु उस उदासीन राजाकी जड़ काट डालता है
śatrupakṣaṃ samṛddhyantaṃ yo mohāt samupekṣate | vyādhir āpyāyita iva tasya mūlaṃ chinatti saḥ ||
Kẻ nào vì mê muội mà làm ngơ trước phe địch đang ngày một hưng thịnh—thì kẻ thù ấy, như căn bệnh bị để cho lớn mạnh, sẽ chặt đứt người đó ngay từ gốc rễ.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
A ruler must not ignore a rival’s growing power; indifference born of delusion lets danger mature until it destroys one’s very foundation—like a disease that, once nourished, becomes fatal.
Duryodhana voices a hard-edged counsel of statecraft: he warns that allowing an opposing party to flourish unchecked is politically suicidal, urging vigilance against strengthening adversaries.