Shloka 35
नाराचानर्धनाराचाऊछस्त्राणि विविधानि च । एतद् दत्त्वा महद् द्रव्यं पूर्वदेशाधिपा तृपा: ।। प्रविष्टा यज्ञलसदनं पाण्डवस्य महात्मन:,बहुमूल्य आसन, वाहन, रत्न तथा सुवर्णसे जटित हाथीदाँतकी बनी हुए शय्याएँ, विचित्र कवच, भाँति-भाँतिके शस्त्र, सुवर्णभूषित, व्याप्रचर्मसे आच्छादित और सुशिक्षित घोड़ोंसे जुते हुए अनेक प्रकारके रथ, हाथियोंपर बिछाने योग्य विचित्र कम्बल, विभिन्न प्रकारके रत्न, नाराच, अर्धनाराच तथा अनेक तरहके शस्त्र--इन सब बहुमूल्य वस्तुओंको देकर पूर्वदेशके नरपतिगण महात्मा पाण्डुनन्दन युधिष्ठिरके यज्ञमण्डपमें प्रविष्ट हुए थे
nārācān ardhanārācāṁś ca astrāṇi vividhāni ca | etad dattvā mahad dravyaṁ pūrvadeśādhipās tṛpāḥ ||
Duryodhana nói: “Họ dâng của cải đắt giá—những mũi tên nārāca và nửa-nārāca, cùng đủ loại binh khí. Dâng xong những vật quý lớn lao ấy, các chúa tể phương Đông, lòng đã thỏa, liền bước vào đại sảnh tế lễ của vị Pāṇḍava cao cả.”
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna (formal gifting) as a kṣatriya duty within a yajña: rulers affirm status and social order by offering valuable goods. Ethically, it also hints at how public displays of wealth can provoke envy and intensify conflict when pride outweighs restraint.
Duryodhana is describing the grandeur of Yudhiṣṭhira’s sacrificial event: eastern kings arrive, offer expensive weapons and missiles as tribute/gifts, and then enter the yajña hall—part of the larger depiction of the Rājasūya’s magnificence that later feeds Duryodhana’s jealousy.