Shloka 2
Śiśupāla-vākya: Bhīṣma-nindā and the ‘Haṃsa’ Exemplum (शिशुपालवाक्यम् — भीष्मनिन्दा, हंसदृष्टान्तः)
नेदं युक्ते महीपाल यादृशं वै त्वमुक्तवान् | अधर्मश्न परो राजन् पारुष्यं च निरर्थकम्,“राजन! तुमने जैसी बात कह डाली है, वह कदापि उचित नहीं है। किसीके प्रति इस प्रकार व्यर्थ कठोर बातें कहना महान् अधर्म है
naidaṁ yukte mahīpāla yādṛśaṁ vai tvam uktavān | adharmas tvaṁ paro rājan pāruṣyaṁ ca nirarthakam ||
Vaiśampāyana nói: “Tâu bệ hạ, điều ngài vừa thốt ra tuyệt chẳng phải lẽ. Ném những lời cay nghiệt vô ích vào người khác là một sự xúc phạm nặng nề đối với dharma.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse condemns purposeless harsh speech as adharma, emphasizing that ethical conduct includes restraint and propriety in words—especially for a king.
Vaiśampāyana rebukes a king for an improper remark, framing the utterance as unfitting and morally blameworthy because it is harsh and without constructive purpose.