Shloka 21
अथ मोदागिरौ चैव राजानं बलवत्तरम् | पाण्डवो बाहुवीर्येण निजघान महामृधे,वहाँ जरासंधकुमार सहदेवको सान्त्वना देकर उसे कर देनेकी शर्तपर उसी राज्यपर प्रतिष्ठित कर दिया और उन सबके साथ बलवान भीमने कर्णपर चढ़ाई की। पाण्डवश्रेष्ठ भीमने पृथ्वीको कम्पित-सी करते हुए चतुरंगिणी सेना साथ ले शत्रुघाती कर्णके साथ युद्ध छेड़ दिया। भारत! उस युद्धमें कर्णको परास्त करके अपने वशमें कर लेनेके पश्चात् बलवान् भीमने पर्वतीय राजाओंपर विजय प्राप्त की। तदनन्तर पाण्डुनन्दन भीमसेनने मोदागिरिके अत्यन्त बलिष्ठ राजाको अपनी भुजाओंके बलसे महासमरमें मार गिराया
atha modāgirau caiva rājānaṃ balavattaram | pāṇḍavo bāhuvīryeṇa nijaghāna mahāmṛdhe ||
Vaiśampāyana nói: Rồi tại Modāgiri, vị Pāṇḍava (Bhīma) đã dùng sức mạnh đôi tay mình mà quật ngã một vị vua cực kỳ cường tráng trong đại chiến.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of decisive action and personal valor in securing political aims. At the same time, it implicitly points to the ethical tension of conquest: order and sovereignty are established through force, making dharma in statecraft inseparable from restraint, responsibility, and the consequences of violence.
During the Pāṇḍavas’ campaign of subjugation and tribute-collection associated with Yudhiṣṭhira’s imperial project, Bhīma reaches Modāgiri and, in a major battle, overpowers and kills/defeats a particularly strong king by sheer arm-strength.