Shloka 4
गृहे तस्य भवेद् वृद्धिरन्यथा क्षयमाप्नुयात् । त्वदगृहे तिष्ठमानाहं पूजिताहं सदा विभो,और उन्होंने मुझे दानवोंके विनाशके लिये नियुक्त किया था। मैं दिव्य रूप धारण करनेवाली हूँ। जो अपने घरकी दीवारपर मुझे अनेक पुत्रोंसहित युवती स्त्रीके रूपमें भक्तिपूर्वक लिखता है (मेरा चित्र अंकित करता है), उसके घरमें सदा वृद्धि होती है; अन्यथा उसे हानि उठानी पड़ती है। प्रभो! मैं तुम्हारे घरमें रहकर सदा पूजित होती चली आयी हूँ
gṛhe tasya bhaved vṛddhir anyathā kṣayam āpnuyāt | tvad-agṛhe tiṣṭhamānāhaṃ pūjitāhaṃ sadā vibho ||
“Nhà người ấy sẽ được thịnh vượng; bằng không sẽ gặp suy tàn. Ôi đấng tôn chủ, ta ở trong nhà của ngài và luôn được phụng thờ.”
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse links household well-being (vṛddhi) with honoring a revered divine presence; reverence and proper worship are presented as causes of prosperity, while neglect is associated with decline (kṣaya).
A divine voice addresses a lord (vibhu), stating that where she is properly honored in a home there is growth and welfare, and affirming that she has long resided in and been worshipped in the addressee’s house.