Shloka 47
Jarāsandha as Obstacle to the Rājasūya — Kṛṣṇa’s Strategic Genealogical Brief
Sabhā Parva, Adhyāya 13
यस्मिन् सर्व सम्भवति यश्न सर्वत्र पूज्यते । यश्न सर्वेश्वरो राजा राजसूयं स विन्दति,जिसमें सब कुछ सम्भव है अर्थात् जो सब कुछ कर सकता है, जिसकी सर्वत्र पूजा होती है तथा जो सर्वेश्वर होता है, वही राजा राजसूययज्ञ सम्पन्न कर सकता है
yasmin sarvaṁ sambhavati yaś ca sarvatra pūjyate | yaś ca sarveśvaro rājā rājasūyaṁ sa vindati ||
“Chỉ vị vua nơi hội đủ mọi năng lực—có thể thành tựu mọi công việc, được tôn kính khắp nơi, và đứng như bậc tối thượng giữa các quân vương—chỉ vị ấy mới xứng đáng đạt được và hoàn tất tế lễ Rājasūya.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Rājasūya is not merely a ritual but a moral-political claim to paramountcy; only a king with proven capability, universal honor, and acknowledged overlordship is ethically and socially fit to undertake it.
In the context of deliberations about imperial status and the performance of the Rājasūya, Yudhiṣṭhira articulates the criteria for who can rightfully complete the sacrifice—linking ritual success to recognized sovereignty and public reverence.