Shloka 14
Pitāmaha-sabhā-varṇana & Hariścandra-māhātmya
Description of Brahmā’s Assembly and the Eminence of Hariścandra
१३ ।। नानारूपैरिव कृता मणिशभि: सा सुभास्वरै: । स्तम्भैर्न च धृता सा तु शाश्वती न च सा क्षरा,वह सभा अनेक प्रकारकी अत्यन्त प्रकाशमान मणियोंसे निर्मित हुई है। वह खंभोंके आधारपर नहीं टिकी है और उसमें कभी क्षयरूप विकार न आनेके कारण वह नित्य मानी गयी है;
nānārūpair iva kṛtā maṇiśabhīḥ sā subhāsvaraiḥ | stambhair na ca dhṛtā sā tu śāśvatī na ca sā kṣarā ||
Nārada thưa: “Giảng đường ấy trông như được tạo tác thành muôn hình kỳ diệu, dựng bằng những bảo châu rực rỡ, sáng ngời. Nó chẳng cần cột trụ nâng đỡ; và vì không hề suy hoại hay biến dạng, nên được xem là trường tồn, bất hoại.”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the contrast between ordinary, perishable human constructions and a marvel described as imperishable—inviting reflection on transience versus what is portrayed as enduring, and on how royal power can be surrounded by dazzling but potentially deceptive splendor.
Nārada is describing the extraordinary assembly hall: it seems multi-formed, made of radiant gems, not resting on pillars, and characterized as everlasting because it does not decay.