Shloka 10
मौसलोत्पत्तिः — The Birth of the Musala and the Sages’ Pronouncement
नापत्रपन्त पापानि कुर्वन्तो वृष्णयस्तदा । प्राद्धिषन् ब्राह्मणांश्वापि पितृन् देवांस्तथैव च,उन दिनों वृष्णिवंशी खुल्लमखुल्ला पाप करते और उसके लिये लज्जित नहीं होते थे। वे ब्राह्मणों, देवताओं और पितरोंसे भी द्वेष रखने लगे
na āpatrapanta pāpāni kurvanto vṛṣṇayas tadā | prāddhiṣan brāhmaṇāṁś cāpi pitṝn devāṁs tathaiva ca ||
Vaiśaṃpāyana nói: Khi ấy, người Vṛṣṇi làm điều tội lỗi công khai mà chẳng hề hổ thẹn. Họ còn trở nên thù nghịch với các Brāhmaṇa, và cũng với các Pitṛ (tổ tiên) cùng chư Deva (chư thiên).
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When a community loses shame (āpatrāpya) and turns against sacred supports—Brāhmaṇas (dharma and learning), Pitṛs (ancestral continuity), and Devas (reverence and restraint)—it signals a collapse of dharma that ripens into collective downfall.
Vaiśaṃpāyana describes the Vṛṣṇis in a late stage of degeneration: they commit sins without embarrassment and develop enmity toward religious and ancestral institutions, foreshadowing the catastrophic end of the Yādava clan in the Mausala Parva.