Shloka 24
ततः शिनीनामृषभ: शितै: शरै- निक्त्य कर्णप्रहितानिषून् बहून् । विदार्य कर्ण निशितैरयस्मयै- स्तवात्मजं ज्येष्ठमविध्यदष्टभि:,तत्पश्चात् शिनिप्रवर सात्यकिने कर्णके छोड़े हुए बहुत-से बाणोंको अपने तीखे बाणोंसे काटकर लोहेके पैने बाणोंसे कर्णको घायल करनेके पश्चात् आपके ज्येष्ठ पुत्र दुर्योधनको आठ बाण मारकर बींध डाला
tataḥ śinīnām ṛṣabhaḥ śitaiḥ śaraiḥ nikṛtya karṇaprahitāniṣūn bahūn | vidārya karṇaṃ niśitair ayasmayais tavātmajaṃ jyeṣṭham avidhyad aṣṭabhiḥ ||
Sañjaya nói: Rồi Sātyaki, tráng sĩ bậc nhất trong dòng Śini, dùng những mũi tên sắc bén chém gãy vô số mũi tên do Karṇa bắn ra. Sau khi đâm xuyên và làm Karṇa bị thương bằng những mũi tên đầu sắt nhọn, ông bắn tám mũi tên vào Duryodhana—trưởng tử của ngài—khiến hắn như bị ghim chặt tại chỗ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, technical mastery and steadfast allegiance can lead to swift, decisive harm; it implicitly warns that once dharmic restraints erode in battle, actions follow a harsh logic of retaliation and dominance rather than compassion.
Sātyaki intercepts and cuts down many arrows shot by Karṇa, then wounds Karṇa with sharp iron-tipped arrows, and finally pierces Duryodhana—Dhṛtarāṣṭra’s eldest son—with eight arrows.