Shloka 12
यथा च पुरुष: कश्रिच्छित्त्वा चाम्रव्णं महत् । फल दृष्टवा भृशं दुःखी भविष्यति जनार्दन | सूतपुत्रे हते त्वद्य निराशो भविता प्रभु:,“जनार्दन! जैसे कोई पुरुष आमके विशाल वनको काटकर उसके दुष्परिणामको उपस्थित देख अत्यन्त दुःखी हो जाता है, उसी प्रकार आज सूतपुत्रके मारे जानेपर राजा दुर्योधन निराश हो जायगा
sañjaya uvāca |
yathā ca puruṣaḥ kaścit chittvā cāmravaṇaṃ mahat |
phalaṃ dṛṣṭvā bhṛśaṃ duḥkhī bhaviṣyati janārdana |
sūtaputre hate tv adya nirāśo bhavitā prabhuḥ ||
Sañjaya nói: “Hỡi Janārdana, như một người chặt phá cả một rừng xoài rộng lớn rồi khi thấy hậu quả hiện ra thì đau đớn khôn cùng; cũng vậy, hôm nay, khi con trai người đánh xe bị giết, vua Duryodhana sẽ rơi vào tuyệt vọng, thưa Đấng Tôn Chủ.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the inevitability of painful consequences following destructive choices: like felling a fruitful grove and then lamenting the outcome, one who relies on wrongful war and violence ultimately faces despair when the supports of that course collapse.
Sañjaya reports to Kṛṣṇa (Janārdana) that with Karna—the ‘sūta’s son’ and Duryodhana’s chief pillar—now slain, Duryodhana will lose hope and sink into despondency.