Shloka 15
कर्णपुत्रवधः (The Fall of Vṛṣasena) — Karṇa Parva, Adhyāya 62
तौ दृष्टवा मातुलस्तत्र विरथौ परवीरहा । अभ्यभाषत राधेयं मद्रराजोडनुकम्पया,शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले मामा मद्रराज शल्यने उन दोनों भाइयोंको रथहीन हुआ देख कृपापूर्वक राधापुत्र कर्णसे कहा--
tau dṛṣṭvā mātulas tatra virathau paravīrahā | abhyabhāṣata rādhēyaṁ madrarājo ’nukampayā ||
Sañjaya nói: Thấy hai anh em ấy ở đó, nay đã mất chiến xa, người cậu ngoại của họ là Śalya—vua xứ Madra, kẻ từng hạ sát các dũng tướng địch—đã động lòng thương mà nói với Rādheya (Karna).
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a battlefield governed by kṣatriya-duty, human bonds and compassion can arise; the verse highlights how ethical feeling (anukampā) persists amid violence, complicating a purely ruthless view of war.
Śalya, the king of Madra and maternal uncle, sees two brothers rendered chariotless and then speaks compassionately to Karna (Rādheya), marking a moment of counsel or reaction within the ongoing combat.