अध्याय ६० — कर्णस्य पाञ्चाल-सोमक-निग्रहः
Karna’s Suppression of the Panchala–Somaka Forces
तब शूरवीर नकुलने हँसते हुए-से अत्यन्त तीखे नाराचद्वारा वृषसेनकी छातीमें गहरा आघात किया ।।
sañjaya uvāca | tataḥ śūravīro nakulaḥ hasann iva atyanta-tīkṣṇaiḥ nārācaiḥ vṛṣasenasyorasi gāḍham āghātaṃ cakāra || so 'tividdho balavatā śatruṇā śatrukarṣaṇaḥ | śatruṃ vivyādha viṃśatyā sa ca taṃ pañcabhiḥ śaraiḥ śatrusūdana ||
Sanjaya nói: Khi ấy dũng sĩ Nakula, như thể đang mỉm cười, giáng những mũi tên thép sắc bén vào ngực Vṛṣasena. Dẫu bị một đối thủ hùng mạnh làm cho trọng thương, Vṛṣasena—kẻ nghiền nát quân thù—vẫn bắn xuyên kẻ địch Nakula bằng hai mươi mũi tên. Nakula, người diệt địch, lại đáp trả, làm chàng bị thương thêm bằng năm mũi nữa.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma in its stark form: steadfastness under injury and the disciplined, reciprocal exchange of force in battle. It portrays courage and composure (Nakula ‘as if smiling’) alongside the grim inevitability of retaliation between sworn enemies.
Nakula strikes Vṛṣasena in the chest with sharp nārāca arrows. Though badly wounded, Vṛṣasena counters by piercing Nakula with twenty arrows. Nakula then responds by wounding Vṛṣasena with five more arrows.