Shloka 20
युधिष्ठिरस्य धनंजय-प्रति गर्हा
Yudhiṣṭhira’s Reproach to Dhanaṃjaya
स तु वेगवता मुक्तो बाणो वज्जाशनिस्वन: । विवेश सहसा कर्ण सब्ये पाश्वे महारथम्,वेगवान् युधिष्ठिरका छोड़ा हुआ वज्र और बिजलीके समान शब्द करनेवाला वह बाण सहसा महारथी कर्णकी बायीं पसलीमें घुस गया
sa tu vegavatā mukto bāṇo vajrāśanisvanaḥ | viveśa sahasā karṇaṃ savye pārśve mahāratham ||
Sañjaya nói: Mũi tên được phóng đi với tốc lực dữ dội, vang rền như sấm sét, bất thần xuyên vào sườn trái của đại xa chiến Karṇa.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the immediacy and impartial force of war: even a foremost hero can be struck without warning. It implicitly reflects the epic’s moral tension—valor and duty operate within a larger, often unforgiving, web of fate and consequence.
Sañjaya describes a swift, thunderous arrow being released and suddenly piercing Karṇa on his left side, marking a decisive moment of injury amid the ongoing chariot-battle.