Shloka 60

नृत्यन्निव हि राधेयश्वापहस्तं प्रतापवान्‌ | यैविद्ध: प्रत्यविद्ध्यत्‌ तानेकैकं त्रिगुणै: शरै:,प्रतापी राधापुत्र कर्ण हाथमें धनुष लेकर नृत्य-सा कर रहा था। जिन-जिन योद्धाओंने उसे एक बाणसे घायल किया, उनमेंसे प्रत्येकको उसने तीन गुने बाणोंसे बींध डाला

nṛtyann iva hi rādheyaḥ śvāpa-hastaṁ pratāpavān | yair viddhaḥ pratyaviddhyat tān ekaikaṁ triguṇaiḥ śaraiḥ ||

Sañjaya thưa: Rādheya (Karṇa) dũng mãnh, tay cầm cung, chuyển động trên chiến địa như thể đang múa. Hễ chiến binh nào làm chàng bị thương chỉ bằng một mũi tên, chàng liền đáp trả từng kẻ một, xuyên thấu họ bằng loạt tên gấp ba lần.

नृत्यन्dancing
नृत्यन्:
Karta
TypeVerb
Rootनृत् (धातु)
Formशतृ (वर्तमान कृदन्त), पुं, प्रथमा, एकवचन
इवas if/like
इव:
TypeIndeclinable
Rootइव
हिindeed
हि:
TypeIndeclinable
Rootहि
राधेयःRadheya (Karna)
राधेयः:
Karta
TypeNoun
Rootराधेय (प्रातिपदिक)
Formपुं, प्रथमा, एकवचन
अपहस्तम्with (his) hand(s) moving/gesturing (lit. hand-throwing)
अपहस्तम्:
Karma
TypeAdjective
Rootअपहस्त (प्रातिपदिक)
Formनपुं, द्वितीया, एकवचन
प्रतापवान्mighty/valiant
प्रतापवान्:
Karta
TypeAdjective
Rootप्रतापवत् (प्रातिपदिक)
Formपुं, प्रथमा, एकवचन
यैःby whom/with which (persons)
यैः:
Karana
TypeNoun
Rootयद् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formपुं, तृतीया, बहुवचन
विद्धःhaving been pierced/wounded
विद्धः:
Karta
TypeVerb
Rootविद्/व्यध् (धातु) → विद्ध (कृदन्त-प्रातिपदिक)
Formक्त (भूतकर्मणि/भूतकृदन्त), पुं, प्रथमा, एकवचन
प्रत्यविद्ध्यत्he pierced in return
प्रत्यविद्ध्यत्:
TypeVerb
Rootप्रति + व्यध् (धातु)
Formलङ् (अनद्यतनभूत), प्रथम, एकवचन, परस्मैपद
तान्those (warriors)
तान्:
Karma
TypeNoun
Rootतद् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formपुं, द्वितीया, बहुवचन
एकैकम्each one, one by one
एकैकम्:
TypeIndeclinable
Rootएकैक (प्रातिपदिक)
त्रिगुणैःwith triple (number of)
त्रिगुणैः:
Karana
TypeAdjective
Rootत्रिगुण (प्रातिपदिक)
Formपुं, तृतीया, बहुवचन
शरैःwith arrows
शरैः:
Karana
TypeNoun
Rootशर (प्रातिपदिक)
Formपुं, तृतीया, बहुवचन

संजय उवाच

S
Sañjaya
R
Rādheya (Karna)
B
bow (dhanus implied)
A
arrows (śara)

Educational Q&A

The verse underscores the kṣatriya battlefield code: swift, proportionate retaliation and unwavering courage. It also portrays how mastery in war can appear effortless—‘like a dance’—even amid lethal conflict.

Sañjaya describes Karna’s dynamic fighting: with bow in hand he maneuvers as if dancing, and for every warrior who wounds him with one arrow, he responds by piercing that warrior with a triple set of arrows, one by one.