Shloka 656
कर्णपर्व — अध्याय ४०
Karṇa’s Pressure on the Pāñcālas; Duryodhana Disabled; Arjuna’s Counter-Advance
न कंचिदवमन्ये5हमापदो मां समुद्धर । हंस! अब मैं अपने प्राणोंके साथ तुम्हारी शरणमें आया हूँ। तुम मुझे द्वीपके पास पहुँचा दो। शक्तिशाली हंस! यदि मैं कुशलपूर्वक अपने देशमें पहुँच जाऊँ तो अब कभी किसीका अपमान नहीं करूँगा। तुम इस विपत्तिसे मेरा उद्धार करो
na kañcid avamanye ’ham āpado māṃ samuddhara | haṃsa! adhunāhaṃ svaprāṇaiḥ saha tava śaraṇaṃ gataḥ | tvaṃ māṃ dvīpasya pāśvaṃ prāpayā | śaktimān haṃsa! yadi kuśalapūrvakaṃ svadeśaṃ prāpnuyāṃ tadāham adya prabhṛti kadācit kasyāpi nāvamānaṃ kariṣyāmi | tvaṃ mām asmād vipad-avasthān nistārayā ||
Quạ nói: “Từ nay ta sẽ không còn khinh miệt bất kỳ ai nữa—xin cứu ta khỏi tai ương này. Ôi Thiên Nga! Ta đến nương tựa nơi ngươi, đem cả mạng sống mà gửi gắm. Xin đưa ta đến bờ gần hòn đảo. Hỡi Thiên Nga hùng mạnh! Nếu ta về được quê xứ an toàn, thì từ hôm nay trở đi ta sẽ không bao giờ sỉ nhục ai nữa. Xin giải cứu ta khỏi hiểm nạn này.”
काक उवाच
Educational Q&A
In distress, one should abandon pride and contempt; seeking refuge with sincerity includes a vow to reform one’s conduct—here, the crow promises never again to insult others, linking survival with ethical transformation.
A crow, caught in danger, appeals to a swan for rescue. The crow asks to be taken near an island and, as a pledge, promises that if it reaches home safely it will never again demean anyone.