Previous Verse
Next Verse

Shloka 13

Karṇa-parva Adhyāya 19 — Saṃśaptaka–Trigarta Assault and Aindra-astra Counter

आभाष्य चैनं मधुरमभीतं तमभीतवत्‌ | प्राह प्रहरतां श्रेष्ठ: स्मितपूर्व समाह्दयत्‌

ābhāṣya cainaṁ madhuram abhītaṁ tam abhītavat | prāha praharatāṁ śreṣṭhaḥ smitapūrvaṁ samāhṛdayat ||

Sañjaya nói: Dẫu đối phương không hề sợ hãi, Aśvatthāmā vẫn dùng lời lẽ dịu dàng, êm ái mà ngỏ cùng. Bậc nhất trong hàng chiến sĩ ấy mỉm cười trước, rồi như chính mình cũng vô úy, cất tiếng gọi đối thủ ra giao chiến và nói rằng.

आभाष्यhaving addressed / speaking to
आभाष्य:
TypeVerb
Rootआ-भाष्
Formल्यप् (क्त्वा-प्रत्ययः), कर्तरि, पूर्वकाले कृत्य (having done)
and
:
TypeIndeclinable
Root
एनम्him
एनम्:
Karma
TypeNoun
Rootइदम् (एतद्-प्रातिपदिकम्)
FormMasculine, Accusative, Singular
मधुरम्sweetly / in sweet words
मधुरम्:
TypeAdjective
Rootमधुर
FormNeuter, Accusative, Singular
अभीतम्fearless
अभीतम्:
TypeAdjective
Rootअभीत
FormMasculine, Accusative, Singular
तम्that (man), him
तम्:
Karma
TypeNoun
Rootतद्
FormMasculine, Accusative, Singular
अभीतवत्like a fearless one
अभीतवत्:
TypeIndeclinable
Rootअभीतवत्
Formवत्-प्रत्ययान्त अव्यय (comparison)
प्राहsaid
प्राह:
TypeVerb
Rootप्र-आह् (अह्/ब्रू-समर्थः; √अह् 'to say')
FormPerfect (लिट्), Third, Singular, Parasmaipada
प्रहरताम्of those striking/fighting
प्रहरताम्:
TypeVerb
Rootप्र-हृ (प्रहरति)
Formशतृ (वर्तमान कृदन्त), Masculine, Genitive, Plural
श्रेष्ठःthe best
श्रेष्ठः:
Karta
TypeAdjective
Rootश्रेष्ठ
FormMasculine, Nominative, Singular
स्मितपूर्वम्with a smile beforehand / smiling first
स्मितपूर्वम्:
TypeIndeclinable
Rootस्मित-पूर्व
Formअव्ययीभाव (पूर्वम् as head)
समाह्वयत्challenged / called (to battle)
समाह्वयत्:
TypeVerb
Rootसम्-आ-ह्वे (समाह्वयति)
FormImperfect (लङ्), Third, Singular, Parasmaipada

संजय उवाच

S
Sañjaya
A
Aśvatthāmā

Educational Q&A

Even in the heat of war, the verse highlights a code of conduct: a warrior may issue a challenge firmly yet with controlled speech—madhura-vāk—suggesting restraint, composure, and a disciplined courage rather than uncontrolled rage.

Sañjaya narrates that Aśvatthāmā, described as foremost among fighters, addresses a fearless king/opponent with pleasing words, smiles, and then calls him forward—formally inviting or challenging him to engage in battle.