Karṇa-parva Adhyāya 19 — Saṃśaptaka–Trigarta Assault and Aindra-astra Counter
आभाष्य चैनं मधुरमभीतं तमभीतवत् | प्राह प्रहरतां श्रेष्ठ: स्मितपूर्व समाह्दयत्
ābhāṣya cainaṁ madhuram abhītaṁ tam abhītavat | prāha praharatāṁ śreṣṭhaḥ smitapūrvaṁ samāhṛdayat ||
Sañjaya nói: Dẫu đối phương không hề sợ hãi, Aśvatthāmā vẫn dùng lời lẽ dịu dàng, êm ái mà ngỏ cùng. Bậc nhất trong hàng chiến sĩ ấy mỉm cười trước, rồi như chính mình cũng vô úy, cất tiếng gọi đối thủ ra giao chiến và nói rằng.
संजय उवाच
Even in the heat of war, the verse highlights a code of conduct: a warrior may issue a challenge firmly yet with controlled speech—madhura-vāk—suggesting restraint, composure, and a disciplined courage rather than uncontrolled rage.
Sañjaya narrates that Aśvatthāmā, described as foremost among fighters, addresses a fearless king/opponent with pleasing words, smiles, and then calls him forward—formally inviting or challenging him to engage in battle.