कर्णपर्व — पञ्चदशोऽध्यायः | Karṇa Parva, Chapter 15: Pāṇḍya’s Advance and Aśvatthāmā’s Counterstroke
निघ्नन्तमभिजन्नुस्ते शरै: शृद्जैरिवर्षभा: । उस समय संशप्तक वीर अत्यन्त रोषमें भरकर मैथुनकी इच्छावाली गायके लिये लड़नेवाले मदमत्त साँड़ोंके समान गर्जन एवं हुंकार करते हुए कुपित अर्जुनकी ओर टूट पड़े और जैसे साँड़ एक-दूसरेको सींगोंसे मारते हैं
sañjaya uvāca | nighnantam abhijannus te śaraiḥ śṛṅgair ivarṣabhāḥ |
Sañjaya nói: Khi Arjuna đang đánh gục họ, các chiến binh Saṃśaptaka bừng bừng phẫn nộ, gầm rống và hò hét lao bổ vào Arjuna như những con bò đực đang động dục tranh giành một con bò cái; và như bò đực húc nhau bằng sừng, họ áp sát giao chiến, dồn dập bắn tên làm Arjuna bị thương.
संजय उवाच
The verse highlights how uncontrolled wrath and vow-driven obstinacy can eclipse discernment: courage without restraint becomes destructive, pushing warriors into futile, self-harming aggression even when dharma would demand measured action.
While Arjuna is cutting down opponents, the Saṁśaptaka fighters surge toward him in anger, bellowing like rutting bulls; they press in and strike at him, wounding him with repeated arrow-shots amid fierce close-quarters combat.