Shloka 18
कृपेण शल्येन शलेन चैव तथा विभो चित्रसेनेन चाजौ । विद्धा: शरैस्तेडतिविवृद्धको पै- देवा यथा दैत्यगणै: समेतै:,प्रभो! जैसे क्रोधमें भरे हुए दैत्यगण एकत्र हो देवताओंपर प्रहार करते हैं, उसी प्रकार कृपाचार्य, शल्य, शल तथा चित्रसेनने युद्धस्थलमें अत्यन्त क्रोधमें भरकर समस्त पाण्डवोंको अपने बाणोंसे घायल कर दिया
sañjaya uvāca |
kṛpeṇa śalyena śalena caiva tathā vibho citrasenena cājau |
viddhāḥ śarais te ’tivivṛddhakopā devā yathā daityagaṇaiḥ sametaiḥ ||
Sañjaya nói: Tâu chúa thượng, trên chiến địa, các Pāṇḍava bị Kṛpa, Śalya, Śala và Citrasena—những dũng sĩ bừng bừng phẫn nộ—bắn mưa tên dồn dập khiến ai nấy đều bị thương; tựa như chư thiên bị công kích khi đoàn quân Dānava tụ hội lại, nổi giận mà xông đánh.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intensified anger (krodha), especially when shared by a group, escalates harm. By comparing the warriors’ assault to Daityas attacking the gods, it frames wrath as a force that can overwhelm even the mighty, warning that rage magnifies destruction in warfare.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Kṛpa, Śalya, Śala, and Citrasena, enraged, showered the Pāṇḍavas with arrows and wounded them on the battlefield, likening the coordinated attack to demons collectively striking the gods.