भीष्म-युधिष्ठिर-संमर्दः
Bhīṣma’s Pressure on Yudhiṣṭhira; Śikhaṇḍī’s Approach; Evening Withdrawal
अथान्येन सुतीक्ष्णेन सर्वावरणभेदिना । शतानीको जयत्सेनं विव्याध हृदये भूशम्,तत्पश्चात् समस्त आवरणोंका भेदन करनेमें समर्थ दूसरे तीक्ष्ण बाणद्वारा शतानीकने जयत्सेनके वक्ष:स्थलमें गहरी चोट पहुँचायी
athānyena sutīkṣṇena sarvāvaraṇabhedinā | śatānīko jayatsenaṁ vivyādha hṛdaye bhṛśam ||
Sañjaya nói: Rồi sau đó, bằng một mũi tên khác cực kỳ sắc bén—có thể xuyên thủng mọi loại giáp trụ—Śatānīka đã đâm trúng Jayatsena dữ dội ngay vùng tim. Cảnh tượng ấy phơi bày sự chính xác lạnh lùng của chiến địa, nơi kỹ nghệ võ trận và ý chí sát phạt lấn át tình riêng; và gánh nặng đạo lý của chiến tranh được mang bằng kỷ luật của bổn phận, chứ không phải bởi hận thù.
संजय उवाच
The verse highlights the harsh reality of kṣatriya-duty in war: action is executed with trained precision and resolve. Ethically, it points to the burden of violence—skill and determination can be dharmic within the battlefield role, yet the consequences remain grave and irreversible.
Sañjaya reports that Śatānīka uses a second, extremely sharp, armor-piercing arrow and drives it deep into Jayatsena’s chest/heart area, indicating a decisive and potentially fatal blow amid the ongoing combat.