धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — इरावान्-आवन्त्ययोः युद्धम्, घटोत्कच-भगदत्त-संघर्षः, मद्रेश्वर-विक्षेपः
Dhṛtarāṣṭra–Sañjaya Dialogue: Irāvān vs the Avanti princes; Ghaṭotkaca vs Bhagadatta; Śalya checked by the Mādrī twins
कृपदु:शासनाभ्यां च जयद्रथमुखैस्तथा । भगदत्तविकर्णाभ्यां द्रौणिसौबलबाह्विकैः
kṛpaduryodhanābhyāṃ ca jayadrathamukhais tathā | bhagadattavikarṇābhyāṃ drauṇisaubalabāhlikaiḥ ||
Sañjaya nói: “Quân ta không ngừng được che chở bởi những dũng sĩ hùng mạnh—bởi Kṛpa và Duryodhana, lại bởi Jayadratha và các người khác; bởi Bhagadatta và Vikarṇa; và bởi Aśvatthāman, Śakuni, Bāhlika. Thế mà nếu ngay cả đạo quân được canh giữ như vậy vẫn đang bị chém giết trong chiến trận, thì hẳn nguyên do là nghiệp số xưa đã chín muồi của chúng ta.”
संजय उवाच
Even when one has strong external supports—powerful allies, strategy, and protection—outcomes in the Mahābhārata are repeatedly framed as shaped by prior karma and ripened destiny; this reflection also hints at the moral weight of earlier choices that culminate in unavoidable consequences.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava host is guarded by renowned champions (Kṛpa, Duryodhana, Jayadratha, Bhagadatta, Vikarṇa, Aśvatthāmā, Śakuni, Bāhlika). Yet despite such protection, the army is being destroyed in battle, which he attributes to long-standing fate.