Shloka 26
Duryodhana’s Anxiety, Bhīṣma’s Reassurance, and Renewed Mobilization (दुर्योधनचिन्ता–भीष्मप्रत्याश्वासन–सेनानिर्गमनम्)
त॑ प्रत्यविध्यद् दशभिश्षित्रसेन: शिलीमुखै: । सत्यव्रतश्न नवशि: पुरुमित्रश्न सप्तभि:,तब चित्रसेनने दस, सत्यव्रतने नौ और पुरुमित्रने सात बाणोंसे मारकर अभिमन्युको घायल कर दिया
taṁ pratyavidhyad daśabhiḥ śitraseṇaḥ śilīmukhaiḥ | satyavrataś ca navaśiḥ purumitraś ca saptabhiḥ ||
Sañjaya nói: Śitraseṇa bắn trả, dùng mười mũi tên sắc và bay thẳng; Satyavrata bắn chín mũi; còn Purumitra bắn bảy. Thế là giữa cơn giao chiến, Abhimanyu bị thương bởi đòn hợp lực của họ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh reality of warfare: even a single heroic fighter can be overwhelmed by coordinated attacks. It invites reflection on kṣatriya-dharma (martial duty) and the ethical tension between individual valor and collective tactics on the battlefield.
Sañjaya reports that three warriors—Śitraseṇa, Satyavrata, and Purumitra—shoot Abhimanyu with successive volleys (10, 9, and 7 arrows), wounding him amid the ongoing battle.