Makara-vyūha and Krauñca-prativyūha at Sunrise (मकरव्यूहः क्रौञ्चप्रतिव्यूहश्च)
“भगवान् भूगुने आपको देवताओंका भी देवता कहा है। विष्णो! आपका रूप अत्यन्त पुरातन और उत्तवृष्ट है ।।
bhīṣma uvāca | bhagavān bhṛguṇe āpko devatāoṃ kā bhī devatā kahā hai | viṣṇo! āp kā rūpa atyanta purātana aura uttama-śreṣṭha hai || vāsudevo vasūnāṃ tvaṃ śakraṃ sthāpayitā tathā | deva-devo 'si devānām iti dvaipāyano 'bravīt ||
Bhīṣma nói: “Bậc thánh hiền thuộc dòng Bhṛgu đã gọi Ngài là Thần của các thần. Hỡi Viṣṇu, hình thể của Ngài vô cùng cổ xưa và tôn quý tối thượng. Ngài là Vāsudeva giữa các Vasu, và chính Ngài đã đặt Śakra (Indra) lên ngôi chủ quyền cõi trời. Vì thế, hiền triết Dvaipāyana đã tuyên bố: ‘Ngài là Thần của các thần.’”
भीष्म उवाच
The verse asserts Viṣṇu’s supreme status: even the gods depend upon him. By portraying him as the one who legitimizes Indra’s rule in heaven, it frames divine authority and cosmic governance as grounded in a higher, dharmic source.
Bhīṣma offers a stuti (praise) identifying Viṣṇu/Kṛṣṇa as primordial and unsurpassed, citing revered seers (a Bhṛgu sage and Dvaipāyana/Vyāsa) as witnesses to this doctrine, and highlighting his role in establishing Indra’s sovereignty.