Shloka 68
न विजेतुं रणे भीष्म उत्सहेत धनुर्धरम् आलोकादपि युद्ध हि सममेतद् भविष्यति,इसी प्रकार भीष्म भी युद्धमें देवताओंके लिये भी दुर्जय, गाण्डीवधारी पाण्डुपुत्र अर्जुनको जीतनेमें समर्थ नहीं हो सकते। यदि ये दोनों लड़ते रहें तो जबतक यह संसार स्थित है, तबतक इन दोनोंका यह युद्ध समानरूपसे ही चलता रहेगा
na vijetuṁ raṇe bhīṣmam utsaheta dhanurdharam | ālokād api yuddhaṁ hi samam etad bhaviṣyati ||
Sañjaya nói: “Người cung thủ ấy sẽ không thể thắng Bhīṣma trong trận chiến. Dẫu họ có giao tranh cho đến khi thế gian còn tồn tại, cuộc đối đầu này vẫn sẽ ngang sức ngang tài.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the limits of mere martial excellence: when two champions of comparable stature confront each other, the outcome may remain unresolved for a long time, suggesting that larger forces—strategy, circumstance, and destiny—shape war beyond individual prowess.
Sañjaya reports an assessment of the battlefield balance: Bhīṣma and the opposing archer are portrayed as so evenly matched that neither can decisively defeat the other, implying a prolonged and stalemated engagement.