Daivī–Āsurī Sampad-Vibhāga (दैवी–आसुरी संपद्विभागः) | Division of Constructive and Destructive Dispositions
तुल्यनिन्दास्तुतिर्मीनी संतुष्टो येन केनचित् । अनिकेतः* स्थिरमतिर्भक्तिमान् मे प्रियो नर:,जो निन्दा-स्तुतिको समान समझनेवाला,” मननशील* और जिस किसी प्रकारसे भी शरीरका निर्वाह होनेमें सदा ही संतुष्ट हैः तथा रहनेके स्थानमें ममता और आसक्तिसे रहित है, वह स्थिरबुद्धिः भक्तिमान् पुरुष मुझको प्रिय हैः
tulya-nindā-stutir maunī santuṣṭo yena kenacit | aniketaḥ sthira-matir bhaktimān me priyo naraḥ ||
Người xem lời chê và lời khen như nhau, lặng lẽ nội tâm và suy niệm, luôn bằng lòng với bất cứ điều gì đến chỉ để nuôi thân, không vướng mắc vào một chỗ ở cố định, trí tuệ vững vàng và đầy bhakti—người ấy là kẻ Ta yêu quý.
अजुन उवाच
The verse praises a devotee’s ethical steadiness: remaining even-minded amid praise and blame, living with simple contentment, not clinging to possessions or residence, and maintaining firm understanding rooted in devotion.
In the Bhīṣma Parva’s dialogue setting, Arjuna speaks while discussing spiritual and moral qualities; here he articulates the traits of a person who is especially dear—one marked by equanimity, detachment, and devotion.