Shloka 33
भीष्मपर्व — अध्याय २: संजयस्य दिव्यदृष्टिप्रदानम् तथा निमित्तवर्णनम्
Granting Sañjaya Divine Sight and the Description of Omens
अनभ्रे च महाघोर: स्तनित: श्रूयते स्वनः । वाहनानां च रुदतां निपतन्त्यश्रुबिन्दव:,“बिना बादलके ही आकाशमें अत्यन्त भयंकर गर्जना सुनायी देती है। रोते हुए वाहनोंकी आँखोंसे आँसुओंकी बूँदें गिर रही हैं"
anabhre ca mahāghoraḥ stanitaḥ śrūyate svanaḥ | vāhanānāṃ ca rudatāṃ nipatanty aśrubindavaḥ ||
Vaiśampāyana nói: Dẫu trời quang không mây, vẫn nghe một tiếng gầm rền ghê rợn như sấm. Và từ mắt những con vật làm chiến mã đang khóc, từng giọt lệ rơi xuống—điềm báo rằng trận chiến sắp tới chất chứa kinh hãi và mang sức nặng đạo lý nghiêm khắc.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical weight of adharma-driven conflict: nature and even animals react with fear and sorrow, suggesting that violence—especially among kin—carries grave moral consequences and invites ominous signs.
As the Kurukṣetra war approaches, Vaiśampāyana reports inauspicious portents: a thunderous roar is heard despite a cloudless sky, and the war-mounts appear to weep, with tears visibly falling—signaling impending calamity.