उपधानेन दत्तेन प्रत्यनन्दद् धनंजयम्,उन्होंने वह तकिया देनेसे अर्जुनकी प्रशंसा करके उन्हें प्रसन्न किया और समस्त भरतवंशियोंकी ओर देखकर योद्धाओंमें श्रेष्ठ, सुहदोंका आनन्द बढ़ानेवाले, भरतकुलभूषण, कुन्तीपुत्र अर्जुनसे इस प्रकार कहा--
upadhānena dattena pratyanandad dhanañjayam | bhāratān sarvān ālokya yoddhāreṣṭhaḥ suhṛdām ānanda-vardhanaḥ bharata-kula-bhūṣaṇaḥ kuntīputram arjunam idaṃ vacanam abravīt ||
Sañjaya nói: Sau khi trao cho chàng một chiếc gối, ông làm Dhanañjaya (Arjuna) vui lòng bằng lời tán dương. Rồi đưa mắt nhìn khắp các Bharata, ông ngỏ lời với Arjuna, con của Kuntī—bậc nhất trong hàng chiến sĩ, người làm bạn hữu thêm hoan hỷ, niềm trang sức của dòng Bharata—rằng như sau.
संजय उवाच
The verse highlights ethical leadership through respect and encouragement: honoring a worthy person with courteous gestures and praise strengthens allies’ morale and reinforces dharmic conduct even in a martial setting.
A speaker (as reported by Sañjaya) offers Arjuna a cushion, praises him, looks over the gathered Bharatas, and then begins to address Arjuna formally, setting up the speech that follows.