सर्वे योधा: सुसंरब्धा बलवन्तो महाबला: । राजन! आपके धरनुर्धर पुत्रकी ये जोशभरी बातें सुनकर वे सभी महाबली और शक्तिशाली योद्धा रोषमें भर गये || ३१ ह ।। ते विदेहा: कलिड्राक्ष॒ दासेरकगणाश्ष ह
sañjaya uvāca | sarve yodhāḥ susaṃrabdhā balavanto mahābalāḥ | rājan, tava dhanurdhara-putrasya etāḥ harṣa-bharitāḥ vācaḥ śrutvā te sarve mahābalāḥ śaktimantaś ca yodhā roṣeṇa samapūryanta ||
Sañjaya nói: “Tâu Đại vương, nghe những lời hăng hái, ngạo nghễ của con trai ngài—người cầm cung—tất cả các chiến binh, dữ dằn, cường tráng và đại lực, đều bừng bừng phẫn nộ.”
संजय उवाच
The verse highlights the ethical power of speech: boastful or provocative words, especially from leaders, can inflame anger in others and accelerate violence. It implicitly warns that unrestrained rhetoric in a charged setting undermines self-control and makes reconciliation harder.
Sanjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, after hearing the spirited words of the king’s son (Duryodhana), the assembled warriors become intensely agitated and filled with wrath, signaling a rising battle-fervor among the Kaurava side.