Shloka 59
तब हाथीपर बैठे हुए प्रतापी राजा भगदत्तने युद्धमें बाणोंकी वर्षा करके अर्जुनको आगे बढ़नेसे रोक दिया ।। अर्जुनस्तु ततो नागमायान्तं रजतोपमै: । विमलैरायसैस्ती क्ष्णरविध्यत महारणे,अर्जुनने भी अपने सामने आते हुए उस हाथीको चाँदीके समान चमकीले लोहमय तीखे बाणोंद्वारा उस महासमरमें बींध डाला
sa f1jaya uv01ca |
arjunas tu tato n01gam 01y01nta rajatopamai |
vimalair 01yasais t2bk 63 47air avidhyat mah01ra 47e ||
Sañjaya nói: Khi thấy con voi đang xông tới, Arjuna trong đại chiến ấy đã dùng những mũi tên sắt tinh sạch, sắc như dao cạo, ánh lên như bạc, mà đâm xuyên nó.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined action in war: when a grave threat advances, a warrior acting within kshatriya-dharma responds decisively and skillfully, using necessary force to protect himself and his side in a righteous battle context.
As the battle intensifies, an elephant advances toward Arjuna; Arjuna counters by shooting bright, sharp iron arrows that gleam like silver, piercing the oncoming elephant in the midst of the great fight.