Shloka 32
भीष्मस्य शरशय्या-प्राप्तिः
Bhīṣma’s Fall to the Arrow-Bed
तथैव पाण्डवो राजज्छारद्वतममर्षणम्,राजन! इसी प्रकार पाण्डुकुमार सहदेवने भी कुपित हो भीष्मके वधकी इच्छासे अमर्षशील कृपाचार्यकी छातीमें अपने बाणोंद्वारा प्रहार किया। उन दोनोंका वह युद्ध अत्यन्त घोर एवं भयंकर हो चला
sañjaya uvāca | tathaiva pāṇḍavo rājan śāradvatam amarṣaṇam | rājan sahadevo 'pi kupito bhīṣmavadhecchayā | kṛpācāryasya vakṣasi śaraiḥ samaprahārayat | tayor yuddhaṃ tadā ghoraṃ bhayaṅkaraṃ babhūva ||
Sañjaya nói: “Cũng như thế, tâu Đại vương, Pāṇḍava Sahadeva—nổi giận và nung nấu ý định giết Bhīṣma—đã bắn Kṛpācārya, con của Śaradvat, người vốn chịu đựng bền bỉ, trúng ngay ngực bằng những mũi tên của mình. Trận giao chiến giữa hai người từ đó trở nên vô cùng dữ dội và kinh hoàng.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intention and emotion (anger, resolve to remove a formidable elder like Bhīṣma) intensify violence in war; it implicitly raises an ethical tension in dharma-yuddha: even when duty demands fighting, uncontrolled wrath can make combat ‘ghora’ (dreadful) and morally perilous.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Sahadeva, driven by anger and the aim of bringing down Bhīṣma, shoots Kṛpācārya in the chest with arrows; their encounter escalates into a fierce and frightening duel.