Marutta’s Sacrifice and Agni’s Embassy (मरुत्त-यज्ञे दूतत्वम्)
अपश्यस्त्वं तं तदा घोररूपं सर्वे वै त्वां ददृशुर्दर्शनीयम् । यस्माद् भीत: प्राञ्जलिस्त्वं महर्षि- मागच्छेथा: शरणं दानवघ्न
śakra uvāca | apaśyastvaṃ taṃ tadā ghorarūpaṃ sarve vai tvāṃ dadṛśur darśanīyam | yasmād bhītaḥ prāñjalistvaṃ maharṣi-m āgacchethāḥ śaraṇaṃ dānavaghna ||
Śakra nói: “Quả thật khi ấy ngài đã thấy kẻ mang hình tướng kinh khiếp đó; và mọi người cũng đều nhìn về phía ngài—tình trạng của ngài lúc ấy quả là ‘đáng xem’. Vì sợ hãi, chắp tay khẩn cầu, ngài đã đến nương tựa nơi đại hiền Cyavana, hỡi bậc diệt Dānava.”
शक्र उवाच
Even the mighty can be overtaken by fear; in such moments, humility and seeking rightful refuge—especially in the protection of a realized sage—are portrayed as appropriate and ethically sound responses.
Śakra (Indra) recalls an incident where a terrifying being appeared. Indra was visibly frightened, and others noticed his condition. In fear, he approached a great sage for protection, highlighting the sage’s spiritual authority and protective role.