Shloka 1
यज्ञवाटवैभववर्णनम् / Description of the Splendour of the Sacrificial Enclosure
इस प्रकार श्रीमह्याभारत आश्वमेधिकपर्वके अन्तर्गत अनुगीतापर्वमें अश्चमेध-यज्ञका आरम्भविषयक छियासीवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ ८६ ॥। ऑपन-आक्राा बछ। अर: सप्ताशीतितमोब ध्याय: अर्जुनके विषयमें श्रीकृष्ण और युधिछ्िरकी बातचीत, अर्जुनका हस्तिनापुरमें जाना तथा उलूपी और चित्राज्भदाके साथ बभ्रुवाहनका आगमन युधिष्ठिर उवाच श्रुतं प्रियमिदं कृष्ण यत् त्वमहसि भाषितुम् । तन्मे5मृतरसं पुण्यं मनो ह्लादयति प्रभो,युधिष्ठिर बोले--प्रभो! श्रीकृष्ण! मैंने यह प्रिय संदेश सुना, जिसे आप ही कहने या सुनानेके योग्य हैं। आपका यह अमृतरससे परिपूर्ण पवित्र वचन मेरे मनको आनन्दमग्न किये देता है
yudhiṣṭhira uvāca |
śrutaṃ priyam idaṃ kṛṣṇa yat tvam arhasi bhāṣitum |
tan me 'mṛtarasaṃ puṇyaṃ mano hlādayati prabho ||
Yudhiṣṭhira nói: “Hỡi Kṛṣṇa, ta đã nghe sứ điệp thân thiết này—điều chỉ riêng ngài xứng đáng nói ra. Tâu Chúa thượng, lời thiêng liêng của ngài, chan đầy mật vị bất tử, làm lòng ta hoan hỷ.”
युधिष्ठिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical authority of a worthy teacher and the purifying, life-giving power of dharmic instruction: words spoken by one who is truly fit to teach are experienced as ‘amṛta’—nourishing the listener’s mind and strengthening resolve toward righteousness.
At the opening of this chapter, Yudhiṣṭhira responds to Kṛṣṇa’s discourse with gratitude and reverence, saying that Kṛṣṇa’s sacred, nectar-like message has delighted his heart—setting a devotional and reflective tone for the ensuing events and counsel in the Aśvamedhika context.