Babhruvāhana’s Lament and Appeal for Expiation (प्रायश्चित्त-याचना)
उत्यथिते पुरुषव्याप्रे पुनर्लक्ष्मीवति प्रभो । दिव्या: सुमनस: पुण्या ववृषे पाकशासन:,प्रभो! पुरुषसिंह श्रीमान् अर्जुनके पुनः उठ जानेपर पाकशासन इन्द्रने उनके ऊपर दिव्य एवं पवित्र फूलोंकी वर्षा की
utthite puruṣavyāghre punar lakṣmīvati prabho | divyāḥ sumanasaḥ puṇyā vavṛṣe pākaśāsanaḥ ||
Vaiśaṃpāyana thưa: “Muôn tâu chúa thượng! Khi Arjuna—mãnh hổ giữa loài người, rạng ngời phúc lộc—đứng dậy lần nữa, Pākaśāsana (Đế Thích/Indra) liền rải xuống trên chàng cơn mưa hoa thiêng liêng và thanh tịnh. Cảnh ấy xác chứng rằng dũng khí bền bỉ và quyết tâm chính nghĩa, khi thuận theo dharma (Chánh pháp), sẽ được chư thiên tôn vinh.”
वैशमग्पायन उवाच
Righteous courage and steadfastness, when grounded in dharma, receive affirmation from higher powers; divine honors symbolize moral legitimacy rather than mere worldly success.
As Arjuna rises again—presented as a foremost hero—Indra, called Pākaśāsana, showers him with celestial, sanctifying flowers, marking approval and auspiciousness in the unfolding events of the Aśvamedhika Parva.