प्राग्ज्योतिषे वज्रदत्त-धनंजय-समागमः
Vajradatta Confronts Dhanaṃjaya at Prāgjyotiṣa
स तु त॑ पूजयामास धृतवर्माणमाहवे । मनसा तु मुहूर्त वै रणे समभिहर्षयन्,उन्होंने रणभूमिमें थोड़ी देरतक मन-ही-मन धृतवर्माकी प्रशंसा की और युद्धमें उसका हर्ष एवं उत्साह बढ़ाते रहे
sa tu taṁ pūjayāmāsa dhṛtavarmāṇam āhave | manasā tu muhūrtaṁ vai raṇe samabhiharṣayan ||
Vaiśampāyana nói: Trên chiến địa, ông đã tôn vinh Dhṛtavarmā; và trong chốc lát, ngay trong tâm tưởng, ông ca ngợi người ấy, nhờ đó nâng đỡ và làm dâng cao niềm hân hoan cùng khí phách chiến đấu giữa cơn giao tranh.
वैशम्पायन उवाच
Even amid warfare, a leader upholds dharma through honoring merit and strengthening a warrior’s resolve; praise and respect function as ethical reinforcement of one’s appointed duty (kṣatriya-dharma) rather than mere flattery.
The speaker narrates that a figure on the battlefield pays honor to Dhṛtavarmā and, for a brief time, mentally commends him, thereby increasing his enthusiasm and confidence in the fight.