नारद उवाच उन्मत्तवेषं बिभ्रत् स चड़क्रमीति यथासुखम् | वाराणस्यां महाराज दर्शनेप्सुर्महेश्वरम्,नारदजीने कहा--महाराज! वे इस समय वाराणसीमें महेश्वर विश्वनाथके दर्शनकी इच्छासे पागलका-सा वेष धारण किये अपनी मौजसे घूम रहे हैं
nārada uvāca: unmattaveṣaṃ bibhrat sa caḍakramīti yathāsukham | vārāṇasyāṃ mahārāja darśanepsur maheśvaram viśvanātham ||
Nārada nói: “Tâu Đại vương, hiện giờ ông ấy đang thong dong du hành tại Vārāṇasī, khoác dáng vẻ như kẻ cuồng, bởi lòng khao khát được chiêm bái Maheśvara—Viśvanātha.”
नारद उवाच
True devotion may express itself through humility and unconventional outward behavior; seeking the Lord’s darśana can outweigh concern for social status, reputation, or ordinary decorum.
Narada informs the king that a person is wandering in Varanasi in the guise of a madman, driven by the desire to see Maheshvara—Vishvanatha—highlighting a pilgrimage-like pursuit of divine vision.