Shloka 5
Brahmopadeśa: Ahiṃsā, Jñāna, and the Kṣetrajña–Sattva Analysis
Chapter 49
देशकालावुभौ केचिन्नैतदस्तीति चापरे । जटाजिनधराश्रान्ये मुण्डा: केचिदसंवृता:,कितने ही लोग देश और कालकी सत्ता मानते हैं। दूसरे लोग कहते हैं कि इनकी सत्ता नहीं है। कोई जटा और मृगचर्म धारण करनेवाले हैं, कोई सिर मुडाते हैं और कोई दिगम्बर रहते हैं
deśa-kālāv ubhau kecin naitad astīti cāpare | jaṭājinadharāḥ anye muṇḍāḥ kecid asaṃvṛtāḥ ||
Vāyu nói: “Có người thừa nhận cả không gian và thời gian là những yếu tố chi phối có thực; kẻ khác lại tuyên bố chúng không có thực tính. Có người sống đời khổ hạnh, để tóc bện và khoác da nai; có người cạo đầu; và có người ở trần.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that people hold conflicting doctrines (e.g., whether time and place are real) and adopt varied ascetic appearances; it implies that truth and dharma are not guaranteed by sectarian claims or external symbols alone.
Vāyudeva is describing the variety of viewpoints and lifestyles found among seekers/ascetics—some affirming or denying the reality of deśa and kāla, and others distinguished by visible practices like matted hair with deerskin, shaved heads, or nudity.