Shloka 9
अन्तर्वन-विद्यारण्योपमा
The Allegory of the Inner Forest of Knowledge
सुवर्णानि द्विवर्णानि पुष्पाणि च फलानि च । सृजन्तः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद् वनम्,वहाँ दूसरे वृक्षोंने सुन्दर दो रंगवाले पुष्प और फल उत्पन्न करते हुए उस वनको सब ओरसे व्याप्त कर रखा है
suvarṇāni dvi-varṇāni puṣpāṇi ca phalāni ca | sṛjantaḥ pādapās tatra vyāpya tiṣṭhanti tad vanam ||
Cây cối nơi ấy lan tỏa khắp rừng, đứng phủ kín bốn bề, sinh ra những đóa hoa và trái quả ánh sắc vàng, mang hai màu hòa quyện—một hình tượng của sự sung túc và điềm lành, khiến cảnh tượng thêm phần kỳ diệu và nâng đỡ đạo tâm.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse uses luxuriant natural imagery—trees producing golden, two-coloured flowers and fruits—to signal auspiciousness and plenitude, suggesting that a righteous or sacred setting is marked by harmony, beauty, and life-giving abundance.
A Brahmin narrator describes a remarkable forest: trees stand spread throughout it, filling the whole woodland while continuously producing striking blossoms and fruits, thereby establishing the scene’s wondrous atmosphere.