Shloka 27
Mokṣa-dharma Yoga-Upadeśa: Equanimity, Sense-Restraint, and Vision of the Ātman (आत्मदर्शन-योगोपदेशः)
विनश्यत्सु च भूतेषु न भयं तस्य जायते । क्लिश्यमानेषु भूतेषु न स क्लिश्यति केनचित्,सम्पूर्ण प्राणियोंका विनाश होनेपर भी उसे भय नहीं होता। सबके क्लेश उठानेपर भी उसको किसीसे क्लेश नहीं पहुँचता
vinaśyatsu ca bhūteṣu na bhayaṃ tasya jāyate | kliśyamāneṣu bhūteṣu na sa kliśyati kenacit |
Bà-la-môn nói: “Dẫu muôn loài đang diệt vong, trong người ấy cũng không khởi sợ hãi. Dẫu chúng sinh bị khổ não bức bách, không ai có thể làm người ấy ưu phiền; người vẫn không bị lay động bởi nỗi loạn động của kẻ khác.”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse praises a person established in inner steadiness: even amid universal loss and widespread suffering, fear does not arise in him and others cannot disturb him. It points to fearlessness and non-reactivity born of detachment and self-mastery.
A Brahmin speaker is describing the qualities of an exemplary person (a wise, self-controlled individual). The focus is ethical and contemplative: how such a person remains unshaken by external calamity and the distress of the world.