Shloka 443

अनुज्ञातास्त्वया राजन्‌ गमिष्यामो विकल्मषा: । युधिषछ्िर बोले--महाराज! आपके आशीर्वादसे आनन्दित होकर हमलोग कुशलपूर्वक राजधानी लौट जायूँगे। राजन! इसके लिये आप हमें आज्ञा दें। आपकी आज्ञा पाकर हम पापरहित हो यहाँसे यात्रा करेंगे

anujñātās tvayā rājan gamiṣyāmo vikalmaṣāḥ |

Yudhiṣṭhira thưa: “Tâu Đại vương, một khi được Người cho phép, chúng thần sẽ ra đi không vướng lỗi. Nhờ phúc lành của Người, chúng thần sẽ trở về kinh thành bình an; vì thế xin Người truyền lệnh cho chúng thần được đi. Khi đã nhận được sự chuẩn thuận của Người, chúng thần sẽ rời nơi này mà không mang tội.”

अनुज्ञाताःpermitted, having been granted leave
अनुज्ञाताः:
Karta
TypeAdjective
Rootअनुज्ञात (√ज्ञा + अनु, क्त)
FormMasculine, Nominative, Plural
त्वयाby you
त्वया:
Karana
TypePronoun
Rootत्वद्
Form—, Instrumental, Singular
राजन्O king
राजन्:
Adhikarana
TypeNoun
Rootराजन्
FormMasculine, Vocative, Singular
गमिष्यामःwe shall go
गमिष्यामः:
Karta
TypeVerb
Root√गम्
FormSimple Future (Luṭ), First, Plural
विकल्मषाःfree from sin/taint
विकल्मषाः:
Karta
TypeAdjective
Rootविकल्मष
FormMasculine, Nominative, Plural

युधिछिर उवाच

Y
Yudhiṣṭhira

Educational Q&A

The verse highlights dharmic conduct: one should not act independently in sensitive transitions (like departure) but seek rightful permission and blessings from elders/authority, so that one’s action remains ethically “untainted” (vikalmaṣa).

Yudhiṣṭhira respectfully addresses the king, requesting formal leave to depart and return to the capital, emphasizing that with the king’s consent and blessing their journey will be safe and morally blameless.